mijn verhaal

Chef Depuydt aan het woord

Reeds van jongs af aan ben ik gepassioneerd door "eten" en door "koken".   

Ik bakte taarten voor mijn tantes als er een familiefeest was, ik nam de catering waar voor de communiefeesten van mijn nichtjes en ik stond steeds op de eerste rij als er in de keuken iets te beleven viel.
Het was dan ook een logisch gevolg dat ik ging studeren aan de hotelschool.  


Ik genoot een klassieke opleiding aan hotelschool Ter Duinen in Koksijde.  
Tijdens deze opleiding ging ik zo goed als ieder weekend werken om op die manier voldoende ervaring in de vingers te krijgen.  Ik kreeg eveneens de kans om via stages in allerlei horecazaken terecht te komen.  
In 1992 beëindigde ik met vrucht mijn 6e jaar.  Na het volgen van nog een 7e jaar in 1993 lag de (culinaire) wereld voor mij open.

Jarenlang ben ik door het land getrokken om "de stiel" te leren.

Van gastronomie over bistronomie tot catering, van maître d'hotel tot chef.  Ik doorzwom zo goed als het volledige gamma binnen de horeca.

En ook al lag de nieuwe werkplaats een 20 à 30 km verderop, vaak kwam ik ook dan in aanraking met een nieuwe "terroire". 

- ik sta voor kwaliteit meer dan kwantiteit - 

Een chef zweert bij dagverse producten, dus wat beter dan ze zelf te telen in eigen moestuin en aanvullend met producten uit eigen streek te werken.

Daarnaast sta ik voor kwaliteit meer dan kwantiteit.  Als het product op zich goed is, is het verwerken ervan een plezier.

Ik ben gepassioneerd door de klassieke keuken, maar jammer genoeg zijn er zoveel klassiekers die momenteel niet meer geserveerd worden door allerhande redenen: te hoge personeelskost, te veel werk, te lange bereidingstijden.

- zelf geef ik graag klassieke gerechten een moderne twist -

Om de zoveel tijd komt er wel een afsplitsing (bvb. de moleculaire keuken, vacuümkoken, ... ), waarvan het beste uiteindelijk geïntegreerd wordt in de klassieke keuken, die op haar beurt als een trein blijft verder denderen in het gastronomische landschap.

Zelf geef ik graag klassieke gerechten een moderne twist en ga hierin georganiseerd en gestructureerd tewerk.

- ik wou mijn opgedane Horeca-ervaring en kennis niet zomaar weggooien -

In 2009 ben ik terug in de boeken gedoken, heb ik de lerarenopleiding gevolgd en behaalde ik mijn diploma "pedagogisch begeleider".
Ik ging in 2010 aan de slag in hotelschool Spermalie als keukenchef en kon zo jongeren met dezelfde passie als ik gaan begeleiden naar hun toekomstige loopbaan.

Op die manier beantwoordde ik mijn nood aan een nieuwe uitdaging, bleef ik tegelijkertijd met de nodige passie mijn hobby uitoefenen én gooide ik niet zomaar mijn opgedane Horeca-ervaring en kennis overboord.


In 2015 startten Anouck en ik onze bouwplannen in Kortemark, het dorp waar ik ben opgegroeid.  Alles werd uitgetekend met het oog op ['eet]-ball: 
Een keuken waarin de gasten in een private, exclusieve sfeer kunnen aanschuiven aan tafel of kunnen helpen als ze dat willen.  
Een keuken die uitgeeft op een zonovergoten terras en vooral een keuken die zicht heeft op de moestuin.

En ondertussen ben ik sinds 2018 operationeel in een concept waar alle puzzelstukjes samenvallen:

mijn ervaring op de werkvloer en in het geven van workshops,
en Anouck haar voeling met de moestuin en haar overgave en passie in het kweken en telen van groenten van zaad tot vrucht.  
Groenten en vruchten die ik op mijn beurt met plezier kan verwerken in jullie gerechten!

de moestuin in juni
de moestuin in juni
Anouck in de serre - tomatenplanten aan het opbinden
Anouck in de serre - tomatenplanten aan het opbinden
genieten in de keuken
genieten in de keuken

Pluk, ervaar, smaak.

Pluk, ervaar, smaak: dat zijn de hoofdingrediënten van ['eet]ball:
- vruchten en kruiden plukken in de tuin
- de private exclusieve sfeer ervaren in de keuken van de chef
- en tot slot de unieke en (h)eerlijke smaken proeven aan tafel.

We hopen jou snel te mogen ontmoeten in mijn keuken en je te laten ervaren wat ['eet]-ball nu echt is. 
Want dat kan je enkel door langs te komen!

Tot gauw!
Pieter



['eet]-ball in de pers:

Een mooie aanvulling op "mijn verhaal" 















KW De Weekbode - artikel dd 23-11-2018